TOHO presenteert:
IKIRU (TO LIVE)
Producent: MOTOKI Shojiro
Scenario: KUROSAWA Akira, HASHIMOTO Shinobu & OGUNI Hideo
Camera: NAKAI Asakazu Art Direction: MATSUYAMA So
Geluid: YANOGUCHI Fumio Licht: MORI Shigeru
Muziek: HAYASAKA Fumio
Asst. regie: MARUBAYASHI Hisanobu Montage: IWASHITA Koichi
Rolverdeling:
SHIMURA Takashi: Watanabe, hoofd sectie Burgerzaken
zijn collega's: HIMORI Shinichi, TANAKA Haruo, CHIAKI Minoru
ODAGIRI Miki, FUJIWARA Kamatari, YAMADA Minosuke & HIDARI Bokuzen
ook met: KOBORI Makoto, SEKI Kyoko, KANEKO Nobuo, NAKAMURA Nobuo
WATANABE Atsushi, KIMURA Ko SHIMIZU Masao, ITO Yunosuke
URABE Kumeko, MIYOSHI Eiko HOMMA Fumiko, TANAMI Yatsuko
SUGAI Kin, MINAMI Yoshie, ABE Kusuo MIYAGUCHI Seiji, KATO Daisuke
Regie: KUROSAWA Akira
Deze maag behoort toe aan de held van ons verhaal.
Er zijn symptomen van maagkanker, maar dat weet hij nog niet.
CHEF SECTIE BURGERZAKEN
Die poel in onze buurt is ongezond.
GEMEENTELOKET BURGERZAKEN VOOR KLACHTEN EN VERZOEKEN
Als u dat stuk land zou droogleggen, is het ideaal voor 'n speelplaats.
Een ogenblik geduld.
Klagers over die modderpoel in Kuroe. -Stuur ze naar Publieke Werken.
Ziehier de held van deze geschiedenis.
Vooralsnog is zijn verhaal doodsaai...
want hij zit enkel z'n tijd te verdoen en laat het leven aan zich voorbijgaan.
Want eigenlijk leeft hij niet eens.
Juffrouw Odagiri, dat geeft geen pas tijdens het werk.
Maar ik moest zo lachen. -Waarom dan wel?
Om 'n grap die iemand rondstuurt.
Lees voor.
Heb je nog nooit vakantie genomen? -Klopt.
Omdat ze 't zonder jou niet redden?
Nee, omdat ik bang ben dat ze merken dat ze 't zonder mij heel goed redden.
Hier zit waarachtig geen verhaal in. Deze man is een levend lijk.
Goed beschouwd is hij al twintig jaar geleden overleden.
Voordien leefde hij nog 'n beetje. Toen probeerde hij zelfs te werken.
VOORSTEL TOT VERBETERING VAN DE KANTOOREFFICIENCY
WATANABE KANJI, 7 NOVEMBER, 1933
Maar inmiddels ontbreekt hem alle wil en ambitie.
Die gingen verloren in de nutteloze bedrijvigheid die heerst...
op dit omslachtige instituut dat gemeentehuis heet.
Hij is druk. O, wat is hij druk.
Maar in werkelijkheid doet hij niets. Behalve dan z'n baantje beschermen.
In zijn wereld moet je vooral nìets doen om je positie te behouden.
Maar is dit acceptabel?
Is dit genoeg?
Dat zal hij zich pas serieus afvragen...
als z'n maagaandoening verslechtert en als hij nog meer tijd heeft verdaan.
Als 't gaat om de aanleg van 'n park moet u zijn bij de sectie Parken.
De volksgezondheid heeft voorrang. Vraagt u 't bij de Gezondheidsdienst.
Bij de sectie Hygiëne.
Subsectie Milieuhygiëne.
Sectie Ziektepreventie, hiernaast.
Naar subsectie Epidemieën.
Een muggenplaag? Dat is iets voor Ongediertebestrijding.
Als het riool moet worden aangepakt...
is dat werk voor de sectie Rioleringen.
Er lag vroeger een afwateringsbuis en daar liep 'n weg overheen, dus...
probeer 't bij Wegenbouw.
De sectie Stadsplanning werkt aan 'n bestemmingsplan.
Subsectie Wijkplanning.
De brandweer wilde niet dat die poel wordt drooggelegd...
want er is daar geen aansluiting.
Wat 'n onzin. Wij hebben wel water nodig...
maar geen modderpoel die muggen aantrekt.
Dat vieze water verstopt onze brandslangen.
Het liefst zagen wij dat er een kinderzwembad werd aangelegd.
Probeer Onderwijszaken op 't stadhuis. Die hebben 'n subsectie Jeugdwelzijn.
Uw probleem beperkt zich niet strikt tot de jeugd.
En we hebben onze handen al vol aan de herbouw van scholen.
Kaart u het liever aan bij het verantwoordelijke raadslid.
Ga naar de loco-burgemeester. Zeg maar dat ik jullie heb gestuurd.
Gaat u toch zitten.
We zijn u dankbaar voor alle moeite die u zich getroost heeft.
Wij stellen het op prijs dat burgers zoals u hun grieven aan ons kenbaar maken.
Daartoe hebben wij dan ook het loket Burgerzaken opgezet.
Dien bij hen gerust uw klacht in.
Breng jij deze dames even naar Burgerzaken.
U moet bij Publieke Werken zijn, loket 8.
Waar houden jullie ons eigenlijk voor?
Dat bord hangt er zeker om onze tijd te verspillen.
Zoveel tijd als jullie hebben we niet.
Doe wat aan die stinkende poel. Meer vragen we niet.
En denk maar niet dat we weer al die loketten aflopen.
Dat is juist jullie taak.
We vragen al niets meer. Jullie houden ons toch aan 't lijntje.
Is dat nou democratie?
Wacht u nog even.
Helaas is onze chef vandaag vrij, maar u kunt de petitie schriftelijk indienen.
Wat zou hij hebben?
Inderdaad, ongewoon dat hij vrij neemt. De laatste tijd zag hij er slecht uit.
Als hij lang wegblijft, hebben we 'n probleem.
Toch vreemd. Alleen om 'n koutje zou hij zich niet ziek melden.
En zonder z'n stempel begin ik niets. -Inderdaad.
Het is wel sneu voor hem. Nog een maandje langer...
en hij had de mijlpaal bereikt van dertig jaar dienst zonder verzuim.
Sommigen zijn blij dat de chef er niet is. Een ambtenaar aast altijd op promotie...
Waarom slikt hij altijd pillen? -Voor z'n maag.
De laatste tijd raakt hij bij de lunch z'n noedelsoep nauwelijks nog aan.
Nog 'n mijlpaal. Ik heb hem tussen de middag nooit iets anders zien eten.
Als 't ernstig is, wie neemt dan zijn plek in?
Zo'n vaart loopt 't niet. Trouwens, jullie zijn nog lang niet aan de beurt.
RADIOLOGIE
Is 't uw maag?
Mijn maag is er ook slecht aan toe. Bij mij is het chronisch.
Zo erg dat ik me niet lekker voel als 't geen pijn doet.
Die man daar...
die schijnt 'n maagzweer te hebben.
Maar als u 't mij vraagt is 't maagkanker. Dat zeg ik u eerlijk.
En maagkanker is zo goed als je doodvonnis.
Doktoren zeggen vaak dat je 'n lichte maagzweer hebt. Opereren hoeft niet.
Je mag ook alles blijven eten, zolang 't licht verteerbaar is.
Als de dokter dat zegt, heb je hooguit nog 'n jaar.
Of zelfs geen heel jaar, als je de volgende symptomen hebt.
Ten eerste...
voelt je maag zwaar aan van de pijn en krijg je van die akelige oprispingen.
Je hebt altijd dorst en lust alleen nog water of thee.
En je krijgt diarree.
Krijg je geen diarree, dan wel constipatie.
Je stoelgang is zwart van kleur.
Vervolgens verdraag je 't vlees niet meer dat je altijd zo lekker vond.
Na een half uur braak je alles weer uit.
Als je dan ook nog de dingen opgeeft die je 'n week daarvoor hebt gegeten...
dan heb je nog 'n maand of drie te gaan.
Meneer Watanabe... Watanabe Kanji.
Meneer Watanabe Kanji...
Juist, u heeft dus een lichte maagzweer.
Weest u eerlijk. Vertelt u me alstublieft...
de waarheid.
Het is maagkanker, nietwaar? -Nee, zoals ik zei een lichte maagzweer.
Een operatie? Valt het nog te opereren?
Opereren hoeft niet. Het geneest vanzelf.
Wat... mag ik eten?
Van mij mag u alles eten wat u lust, zolang 't maar licht verteerbaar is.
Geeft u hem nog één jaar? -Nee, hooguit zes maanden.
Een half jaar? -Ja...
Stel dat je zelf nog maar 'n half jaar had, wat zou je dan doen?
En u, zuster Aihara?
Op die plank staat genoeg Veronal.
Alweer geen stroom? -Bij de buren is licht.
Vreemd. Is vader niet thuis?
De sleutel? -In je handtas.
Heeft de werkster niet afgesloten? Wat is dat mens toch laks.
Ze is te gehaast om de trein te halen.
Zo worden we nog beroofd. Laat 'r inwonen. Wat kost dat nou?
Teveel voor vaders bekrompen zuinigheid.
't Is hier even kil als buiten. Wat heb ik 'n hekel aan dit ouderwetse huis.
Ik erger me ook als ik thuiskom. Hadden we maar 'n modern huis.
Luister 's... -Ja?
Een nieuw huis voor ons tweeën kost 'n half miljoen.
Met vaders pensioen als onderpand?
Ja, hij krijgt straks 700.000 ineens en nog 's 13.000 maandelijks.
Plus 100.000 spaargeld. -Vindt hij dat zomaar goed?
Zo niet, dan verhuizen we en laten 'm alleen achter.
Hij kan dat geld toch niet mee 't graf innemen.
Vader, wat is er?
Er is niets. Helemaal niets.
Wat doet hij vreemd.
Wat akelig. -Hoezo?
Nou, hij heeft alles gehoord. Dat was niet netjes van hem.
Het is dan wel zijn huis, maar hij moet niet stiekem in onze kamer komen.
Hij kon toch zeggen wat er is in plaats van als 'n kind te zitten pruilen.
Kijk niet zo somber.
Genoeg nagedacht over je vader. Denk 's een beetje meer aan ons.
Wees 's lief.
Vreselijk. Ze was nog in de bloei van haar leven.
En dan zo'n lief kindje te moeten achterlaten.
Dat afscheid heeft haar pijn gedaan. -Je blijft maar janken. Hou nu 's op.
Sneller, anders raken we mama kwijt.
Jij wilt niet hertrouwen vanwege je zoon.
Maar als Mitsuo zelf volwassen is, houdt hij heus geen rekening met jou.
Als hij trouwt, ben jij 'n sta-in-de-weg. Daarom moet je nu aan trouwen denken.
Zoek bijtijds een goeie vrouw.
Moeder de vrouw zegt ook dat je slonzig bent.
Ze is bang dat je steeds meer vervuilt als je alleen blijft.
Vader!
Mitsuo!
Welterusten. En sluit even af, wil je?
Mitsuo!
Zag u dat? Dat was 'n beste hit. Die slagman net, dat is mijn...
Mitsuo...
Ezel! Ga dan ook niet lopen bij nul uit.
Flink zijn, Mitsuo. Het is maar een blindedarmoperatie.
Blijft u niet tijdens de operatie? -Nee, ik heb andere dingen te doen.
Vader...
OORKONDE VOOR WATANABE KANJI 11 APRIL, 1946
TER ERE VAN VIJFENTWINTIG JAAR AMBTELIJKE DIENST
Maar hij gaat elke ochtend naar 't werk.
Toch is hij al vijf dagen niet op kantoor verschenen.
Hij heeft z'n verzuim niet gemeld, dus nu wil de souschef weten wat er is.
Mevrouw...
Dat kan niet.
Maar toch is het zo. Zn collega kwam naar hem vragen. Waar zou hij zijn?
Ongelooflijk, maar waar. Z'n familie was ook stomverbaasd.
Wat een sof.
Hoezo? Als hij er niet is, heb ik beslissingsbevoegdheid.
Ik kan niet weg zonder z'n stempel.
Bedoel je dat je ontslag neemt? -Ik hoor hier niet.
Hij heeft ook 50.000 yen opgenomen. -Dat is niets voor m'n broer.
Misschien heeft ie 'n vriendin. Dat zou 'm goed doen.
Toe nou. -Vast niet.
Geloof dat niet te snel. Juist zijn soort knijpt de kat in 't donker.
Je vader is heus geen heilig boontje. Eerder een schuinsmarcheerder, maar...
wel een die voor jou 20 jaar weduwnaar is gebleven.
Logisch dat hij 's uit de band springt.
Flauwekul. Is je dan niet opgevallen dat hij vermagerd is en 'n droge huid heeft?
Er is iets anders met hem. -Heeft u 'm gezien?
Ja, vier dagen geleden kwam hij langs. Hij leek iets op 't hart te hebben.
Maar je kent je oom. Die zei bars: 'Als je om geld komt, is 't antwoord nee'.
Hij zag er zeker niet uit alsof hij over de vrouwtjes kwam praten.
Sorry, maar je oom denkt dat alle mannen net als hij rokkenjagers zijn.
Zeg 's, Mitsuo. Is er thuis soms iets gebeurd?
Niet dat ik weet.
Breng dit even naar m'n huis, wil je? -Oké.
Die uitgever blijft er om zeuren.
Neem je m'n slaappillen mee van de apotheek? Ze kennen me daar wel.
Maar meneer, de apotheek is gesloten. -Is 't al zo laat?
Ze gaan hier met de kippen op stok.
Wat moet ik nou? Zonder die pillen als snack bij m'n whisky slaap ik niet.
Pardon, ik hoorde wat u zei...
Ik heb de pillen die u zoekt bij me.
Dank u wel. Mag ik ze van u kopen voor de vaste prijs?
Dat hoeft niet.
Ik wilde ze toch weggooien.
Weet u 't zeker? -Ja, echt.
Goed, maar dan betaal ik uw rekening. -Dat kan ik niet aannemen.
U lijkt me 'n stevige drinker. Laat me uw glas bijvullen.
Alles wat ik drink, spuug ik weer uit.
Dat komt... mijn maag... Ik heb maagkanker.
Maagkanker? -Ja.
U laat me schrikken.
Maar dan is 't gevaarlijk om te drinken.
Ik praat er liever niet over.
Maar drinken als u maagkanker heeft dat is bijna zelfmoord.
Ja, maar... zo makkelijk is dat niet.
Ik wou er voorgoed 'n einde aan maken, maar dat ging niet.
Ik kan niet doodgaan.
Ik bedoel eigenlijk... ik mag nog niet doodgaan.
Want ik weet nog niet... waarom ik al die tijd heb geleefd.
Heeft u kinderen?
Doet uw maag pijn?
Nee, de pijn zit eerder hier...
Het lijkt me dat u iets anders dwars zit.
Nee...
Dat wil zeggen... Ik vind mezelf een ouwe dwaas.
Ik ben alleen...
Ik ben zo kwaad op mezelf.
Tot een dag of twee, drie geleden...
was ik nog nooit uit drinken geweest van m'n eigen geld.
Ik bedoel... pas nadat ik besefte dat ik niet lang meer te leven had, toen pas...
Ik begrijp het.
Ik begrijp het, maar toch kunt u beter niet drinken.
Smaakt het u eigenlijk?
Nee, eigenlijk niet...
Maar soms helpt het me om de kanker te vergeten...
en al die andere nare dingen.
Ik zit deze dure drank te drinken...
uit ergernis dat ik het niet eerder heb gedaan.
Alsof ik vergif inneem...
Ik bedoel dus... dat ik 't doe om mezelf te kwellen...
en toch voelt het ook zalig.
Ik voel wat u bedoelt.
Dat doet me deugd.
Ik heb zo'n 50.000 yen op zak.
Die zou ik graag willen verbrassen.
Ik schaam me om 't te zeggen, maar ik zou niet eens weten hoe.
Ik bedoel... Kunt u me soms...
Laten zien hoe je dat geld uitgeeft?
Graag. U vindt me toch niet brutaal?
Maar...
Luister alstublieft.
Ik heb dit geld tientallen jaren opgespaard.
Begrijpt u? Nu moet ik het hoe dan ook uitgeven.
Ik heb 't begrepen.
Maar berg dat geld weer weg. Vanavond betaal ik.
Dat kan ik niet... -Laat u 't maar aan mij over.
Fascinerend.
Vergeef me dat ik het zo zeg...
maar u bent 'n uitzonderlijk mens.
Ik schrijf flutromans. Niks om trots op te zijn, maar...
u zet me aan 't denken.
'Een geluk bij een ongeluk', nietwaar? Ik bedoel...
onheil toont 'n mens de waarheid.
Kanker gaf u eindelijk zin in het leven.
Mensen zijn verachtelijk.
Pas met de dood voor ogen ontdekken ze hoe mooi 't leven is.
En zelfs dat zijn er maar weinig. 't Gros sterft zonder te hebben geleefd.
Maar u verzet zich zelfs nu nog tegen uw verleden. Dat is wat me heeft geraakt.
U was slaaf van uw leven, en nu probeert u 't de baas te worden.
Van 't leven genieten is 'n heilige plicht. Het leven vergooien is blasfemie.
Een mens moet het leven begeren.
Gulzig leven telt als 'n zonde, maar da's een ouderwets idee.
Gulzig leven is de grootste deugd.
Kom, dan gaan we.
Op zoek naar 't leven dat u heeft vergooid.
Ik speel vanavond uw Mefistofeles.
Maar een goedaardige, want mijn diensten zijn om niet.
Kijk wat toepasselijk, een zwarte hond. Wijs de weg!
Kijk goed, want die zilverkleurige kogel, dat bent u. Dat is uw leven.
Dit spel bevrijdt mensen van de sleur van 't leven waarin ze bijna stikken.
Een automaat die illusies verkoopt.
Meisjes zijn de inhaligste zoogdieren op aarde.
Die hoed terugkrijgen kost je meer dan 'n dozijn nieuwe.
We kopen 'n andere om je oude leven vaarwel te zeggen.
Lang geleden dat we u gezien hebben.
Drinkt uw gast hetzelfde?
Lach niet. Deze man heeft werkelijk maagkanker.
Waarom drinkt hij dan? -Ezel! Jij begrijpt ook niets.
Ecce homo. Zie de mens.
Deze man is Christus, en kanker is z'n kruis.
Als jij 't te horen kreeg, stierf je hetzelfde moment nog.
Maar hij niet. Hij begon vanaf dat moment pas te leven.
Zo is het toch?
Hé, waar zijn je manieren?
Kom nou mee.
Heeft er iemand 'n verzoek? Roept u maar.
'Het leven is kort'. -Wat?
Het leven is kort, omhels de liefde, schoon meisje...
O, die smartlap uit de twintiger jaren.
Het leven is kort
Omhels de liefde, schoon meisje
Voordat je rode lippen verbleken
Voordat je hartstocht bekoelt
Want een morgen zal er niet zijn
Het leven is kort
Omhels de liefde, schoon meisje
Voordat je zwarte haren verbleken
Voordat je hart niet meer klopt
Want vandaag komt maar één keer
Zo mag ik 't horen.
Striptease is geen ku... geen kunst, Het overstijgt kunst en is groter...
en veel directer dan kunst.
Dat wiegende vrouwenlichaam daar is als 'n malse biefstuk...
als alcohol, kamfer, hormonen, streptomycine...
Uranium!
Stoppen!
Een lekke band? -Hij moet overgeven.
Ik haat deze droevige sfeer. Laten we zingen.
Chef!
U ben 't echt.
Ik twijfelde door die hoed.
Gelukkig, want ik zocht uw huis. Gaat u naar kantoor?
Nou... -Heeft u uw stempel op zak?
Eh, nee... Die ligt thuis.
Ik wil daar weg.
Ik heb ander werk, vandaar.
Kom dan mee naar m'n huis.
Waarom neem je ontslag? -Het is doodsaai.
Elke dag die sleur benauwt me. Nooit gebeurt er 's iets.
Ik heb 't al anderhalf jaar volgehouden.
In al die tijd was uw verzuim 't enige spektakel.
En die nieuwe hoed. Maar meer ook niet.
Zeg maar niets als vader thuiskomt. -Ik heb niets te zeggen.
Je begrijpt me best. Het is jouw schuld. Jij begon immers over z'n pensioen.
Hoe durf je? Jij begon die avond over je vaders spaargeld. Je zei nog...
'Hij kan 't niet mee z'n graf innemen'. -Toch begrijp ik 't niet.
Om zoiets zou vader niet van huis wegblijven. Dit is de eerste keer.
Laten we er over ophouden. We weten niet eens wat er aan de hand is.
Ik wacht hier wel. -Nee, kom gerust even binnen.
Dertig jaar op dat gemeentehuis. Ik krijg 't al benauwd als ik er aan denk.
Het spijt me.
Dat geeft niet.
Als ik tegenwoordig die oorkonde bekijk, moet ik alsmaar denken aan...
de grap die je op 't werk voorlas.
Dat was een waar verhaal.
Wanneer ik omzie naar de dertig jaar...
die ik op 't gemeentehuis doorbracht...
kan ik me er niet één dag van herinneren.
Het enige dat ik nog weet...
is dat ik 't altijd vreselijk druk had, en dat ik me stierlijk verveelde.
Ik wist niet dat u ook zo kon praten. Hartstikke leuk.
Onzin! Oom zei hetzelfde, maar pa doet zoiets niet.
Ik geloof 't gewoon niet dat pa iets heeft met zo'n jong ding.
Dit is het verkeerde formulier.
Ga je nog naar 't gemeentehuis? -Ja, om dit af te geven.
Wil je dan m'n absentiebrief meenemen?
Waarom gaat u niet naar kantoor?
Op 't werk vinden ze het maar verdacht.
Bent u echt ziek? U ziet er wel bleekjes uit.
Nee, maar ik...
Zie je wel.
Maar waar blijft u dan elke dag als u zogenaamd gaat werken?
En geen leugentjes, hoor.
Wist u dan niet dat meneer Sakai hier gisteren was om naar u te vragen?
Niets van aantrekken. Na dertig jaar zonder verzuim mag u best 's rusten.
Ik zal u verdedigen, niet roddelen zoals de Kogelvis.
De Kogelvis?
Dat is mijn bijnaam voor Sakai. Net zo opgeblazen en zonder ruggengraat.
En hij is zo over 't paard getild. Omdat hij 'n stuiver meer verdient dan ik...
praat hij uit de hoogte tegen me.
Wacht, ik ga ook mee.
U boft met zo'n mooi huis. Dat zou ik ook wel willen.
Bij ons wonen nog twee families. Het is altijd ruzie.
U heeft toch een zoon, of niet?
Ja, maar... Waar verkopen ze dameskousen?
Wilt u die kopen? Ik denk in een winkel met westerse waar.
Koopt u ze voor uw schoondochter? Een heel knappe vrouw.
Tenminste, dat zei de Kogelvis.
Is alles in orde? -Ik ben zo opgewonden.
Vanwege die kousen? -Als ik ze zelf wil kopen...
moet ik maanden m'n lunch laten staan.
Maar waarom krijg ik ze van u? -Je had immers gaten in je kousen.
Maar daar krijgt ù toch geen kouwe voeten van?
Nee, ik wilde alleen...
Het was maar 'n grapje.
Ik vind het heel lief van u, maar ik werd verlegen en flapte er zomaar wat uit.
Het spijt me.
Zal ik iets leuks vertellen? -Iets leuks?
Ik heb alle collega's 'n bijnaam gegeven.
Zal ik 't zeggen?
De Zeeslak.
Net zo glibberig en ongrijpbaar.
Meneer Ono, de souschef.
Ono de zeeslak. Natuurlijk.
De Rioolput. Iemand die altijd klam aanvoelt.
Ohara, of niet? -Klopt!
En dan het Vliegenpapier.
Plakt aan alles en iedereen. Weet u 't? Meneer Noguchi.
En nu de eerste klerk, meneer Saito. Raad maar 's naar z'n bijnaam.
Saito? Saito is een...
Hij heeft niets speciaals en is altijd hetzelfde.
Ik zou 't niet weten.
Het Dagmenu. Zoals in goedkope restaurants.
En hoe noem je Kimura? -De Gelei.
Hij is zo zacht en wiebelig.
Voor u heb ik ook 'n bijnaam.
Maar ik zeg 'm niet, want hij klopt niet.
Nee, het maakt mij niet uit. Zeg 't maar.
Ik weet 't niet. -Zegt 't maar, anders ben ik niet gerust.
Goed dan. U bent de Mummie.
Sorry.
Nee, het geeft niet.
Ik ben namelijk...
Ik ga nu. Bedankt voor alles.
Moet je je ontslag echt vandaag nog regelen?
Als het ook morgen kan, hou me dan vandaag gezelschap.
Waarom eet u niets?
U ziet er doodmoe uit.
Jawel, maar ik heb genoten vandaag.
Tijdens de film zat u te snurken.
Dat komt, gisteravond was ik...
Wat ik nu ga zeggen kan ik aan niemand anders vertellen.
Ik schaam me ervoor, maar...
de reden dat ik de laatste dertig jaar...
als een mummie heb geleefd is...
Begrijp me goed. Ik neem 't je niet kwalijk dat je me een mummie noemt.
Die bijnaam paste precies bij me.
Zo was ik nou eenmaal.
Maar waarom ben ik toch een mummie geworden?
Dat komt allemaal door wat ik me heb ontzegd voor m'n zoon.
Maar nu zie ik dat hij het niet eens waardeert.
Mijn zoon...
Dat kunt u uw zoon niet aanwrijven.
Het was toch niet zijn idee dat u 'n mummie zou worden?
Zulke dingen zeggen alle ouders. Mijn moeder klaagt altijd...
dat ze zoveel zorgen om mij heeft.
Ik ben reuze blij dat ik leef, maar het was haar keuze.
Maar waarom klaagt u tegen mij over uw zoon?
U houdt vast heel veel van hem.
Stroomuitval blijft voorkomen, staat hier. -O, ja?
Dit is de warmste winter in de laatste dertig jaar.
Ik moet nodig iets met je bespreken, als je even tijd hebt.
Ik had 't al eerder willen doen, maar het is niet makkelijk om erover te beginnen.
Vader, dat is niet meer nodig. Ik heb vandaag met oom alles al besproken.
Laten we vooral zakelijk blijven.
Onze rechten op uw vermogen wil ik goed geregeld hebben.
U heeft 50.000 yen aan haar verbrast. Zo'n meisje durft wel, zeg!
Mitsuo, wat... -Vader!
We bemoeien ons nooit met u, of wel?
En uw losbandigheid vergeven we u, maar luistert u dan ook naar rede.
Denk toch aan Kazue. Of beter nog, denk aan haar familie.
De schande van zo'n meisje in huis. En handjes vasthouden...
Ik ging door de grond toen de werkster dat zei.
De stoel van onze held is nu twee weken onbezet gebleven.
Dat gaf intussen aanleiding tot diverse geruchten en speculaties over hem.
Op één punt stemden al die speculaties overeen:
Watanabe gedroeg zich als een volslagen idioot.
Maar hijzelf vond dat z'n gedrag nooit serieuzer was geweest dan deze tijd.
Het is hier geen gemeentehuis. Ik kan geen dag doen over 'n uur werk.
Elk moment pauze gaat van m'n loon af.
Heb je vanavond tijd? -Dan ben ik moe. Ik ga liever slapen.
Waarom wilt u elke avond uit met mij?
Ik wil ermee stoppen. Het is niet normaal.
Vanavond nog één keer, alsjeblieft. -Nee, het moet nu maar uit zijn.
Ik ga aan 't werk.
Vanavond, de laatste keer.
Wil je 'n eindje wandelen? -Niet alweer.
En zeker daarna weer sushi eten en ijsjes.
Wat heeft 't voor zin?
Ik weet dat het ondankbaar klinkt, maar ik ben het beu.
Er is niets meer om over te praten.
Kijk toch niet altijd zo.
Eerlijk gezegd word ik er akelig van.
Waarom blijft u achter me aan lopen?
Omdat... -Nou, waarom?
Omdat ik het fijn vind om bij je te zijn.
Toch geen late liefde? Dat wil ik niet. -Nee, ik wil alleen maar...
Praat niet zo met horten en stoten. Wees 's duidelijk.
Bent u boos?
Ik weet zelf ook niet goed....
waarom ik je steeds achterna blijf lopen.
Het enige dat ik zeker weet is...
Ik weet alleen dat ik binnenkort doodga. Ik heb maagkanker.
Hier binnen...
Begrijp je dat?
Ik heb minder dan 'n jaar te leven. Misschien 'n half jaar.
Sinds ik dat weet, voel ik me tot jou aangetrokken.
Als kind ben ik ooit bijna verdronken in een vijver.
Ik voel me net als toen. Overal duisternis...
en in paniek grijp ik om me heen, maar ik vind geen houvast.
Behalve jij. -En uw zoon dan?
Zwijg over m'n zoon.
Hij bestaat niet meer voor mij. Ik ben helemaal alleen.
Zeg dat toch niet. -Dat kun jij niet begrijpen.
Mijn zoon is heel ver weg.
Net zo ver weg als m'n ouders waren die dag dat ik bijna verdronk.
Het doet alleen maar pijn als ik daar aan terugdenk.
Maar wat heeft u nou aan mij? -Omdat jij... als ik jou zie...
Ik hoef jou alleen maar te zien...
of ik voel dit verkleumde mummiehart al warm worden.
Je bent zo lief tegen mij.
Nee, dat is 't niet. Ik bedoel, je bent nog zo jong en gezond.
Nee, dat is 't ook niet.
Ik bedoel...
Hoe kom je toch aan al die levenslust en energie?
Je loopt zo over van levenslust dat deze mummie er jaloers van wordt.
Voor ik sterf wil ik net zo intens geleefd hebben.
Ook al is het maar één dag. Zo niet, dan kan ik niet sterven.
Voor ik sterf wil ik nog iets doen.
Maar ik weet niet wat ik moet doen. Alleen jij kan me dat vertellen.
Als je het weet... -Hoe kan ik dat weten?
Hoe moet ik leven zoals jij? -Werken en eten is 't enige dat ik doe.
En verder? -Meer niet.
Echt waar. En verder maak ik alleen deze dingen.
Maar ik werk met plezier. Het voelt alsof alle baby's in het land m'n vrienden zijn.
Zoiets kunt u toch ook doen?
Op 't gemeentehuis? Maar wat dan?
Nee, daar is onmogelijk iets te bereiken. Misschien in 'n andere baan.
Daarvoor is het te laat.
Het is niet te laat.
Ook op 't gemeentehuis valt er iets te bereiken, als ik maar de wil heb.
Zelfs ik kan iets bereiken. Zelfs ik...
De zoon vroeg al naar z'n pensioen, dus dat ontslag is 'n kwestie van tijd.
Dan wordt u eindelijk de nieuwe chef. -Dat is nog niet zeker.
Goedemorgen.
Ono, regel jij dit.
VERZOEK DRAINAGE BRAAKLAND, VROUWENVERENIGING WIJK KUROE
VERANTWOORDELIJK SECTIE: PUBLIEKE WERKEN
Dit moet naar Publieke Werken. -Nee...
Wanneer wij als Burgerzaken hier niet het voortouw nemen, gebeurt er niets.
De secties Publieke Werken, Parken en Rioleringen moeten samenwerken.
Roep een auto voor me.
Ik moet meteen de locatie inspecteren en vandaag nog 'n rapport opstellen.
Dat is onmogelijk, chef. -Als je het wilt, is 't mogelijk.
Vijf maanden later...
stierf de held van dit verhaal.
We willen de loco-burgemeester zien. -Vijf minuten maar, da's genoeg.
Maar heren, ik heb niets te verbergen. -Ons onderzoek roept wel twijfels op.
U houdt vol dat die speelplaats te danken is aan uw inspanningen...
en aan de sectie Parken, maar al onze bronnen wijzen naar meneer Watanabe.
Hij was chef sectie Burgerzaken, maar het project viel onder de sectie Parken.
Maar het was toch Watanabe die het project tot 't einde toe heeft getrokken?
Dat vinden althans de wijkbewoners, en ze vragen zich af...
waarom hij op die speelplaats stierf. -Wat wilt u suggereren?
Ook eerder al waren er vraagtekens gerezen, zoals bij de feestelijk opening.
In uw speech noemde u Watanabe niet.
Dat was geen openingsspeech, zei men. -Wat dan wel?
Een verkiezingsspeech.
Watanabe werd ook genegeerd tijdens de opening. Hij moest achteraan zitten.
Daarom denken de mensen er het hunne van...
nu Watanabe juist op die speelplaats aan zijn einde is gekomen.
Zij zien het als 'n stil protest tegen het gemeentebestuur.
Wilt u beweren dat Watanabe zelfmoord pleegde op die speelplaats?
Dat hij met opzet is doodgevroren?
Inderdaad.
Een fraai drama, als je bedenkt dat 't gisteravond ook nog sneeuwde.
Jammer heren, maar inmiddels is sectie verricht en weten we de doodsoorzaak.
Geen zelfmoord en niet doodgevroren. De oorzaak was maagkanker.
Kanker?
Ja, een interne bloeding door kanker.
Hij werd zelf overvallen door z'n plotselinge dood.
Ono hier kan uw twijfels wegnemen. Geef ze de naam van 't ziekenhuis.
Die journalisten hebben er 'n handje van de feiten te verdraaien.
Dit gaat in 't algemeen op, maar...
het ontbreekt hen aan begrip voor hoe de gemeente deze projecten aanpakt.
Men kent onze organisatiestructuur niet. Neem nou dat project in de wijk Kuroe.
Het kan niet zo zijn dat die speelplaats alleen maar Watanabe's verdienste is.
Misschien klinkt het onbeleefd...
om dit te zeggen tijdens zijn wake en in het bijzijn van de nabestaanden, maar...
ik durf te zeggen dat Watanabe het zelf ook zou tegenspreken.
Feit is dat hij zich alle moeite heeft getroost om dat project te realiseren.
Daarvoor zijn we hem erkentelijk.
Maar het was immers zijn plicht als chef Burgerzaken.
Wie meent dat de chef Burgerzaken eigenhandig 'n speelplaats bouwt...
heeft wel erg weinig verstand van de organisatiestructuur bij de gemeente.
Zelfs de overledene zou het 'n bespottelijk idee vinden.
Toch wil ik niet volhouden dat ons geen blaam treft voor de geruchtenstroom.
Zo trok de haast waarmee er werd gebouwd nogal de aandacht.
Het was beter geweest om toen al lof toe te zwaaien aan de projectleiders.
Namelijk de chef sectie Parken, en zijn baas, de directeur Publieke Werken.
Dat u ons alle eer laat, is zeer genereus van uwe edelachtbare...
maar goed beschouwd hebben wij alleen het papierwerk gedaan.
Als ik bedenk hoe u zich heeft ingespannen...
om de raad te winnen voor dit project en zelfs toe te zien op de realisatie...
dan komt u als loco-burgemeester alle lof toe.
Ho, ho... nu overdrijf je.
Ik kreeg zelfs kritiek op mijn speech tijdens de opening.
Iemand noemde het een verkiezingstoespraak, of niet Ono?
Enkele bewoners van de wijk Kuroe zijn hier om de laatste eer te bewijzen.
Het is koud buiten.
Deze sake is al koud. Ik breng warme.
Zullen we aanschuiven en wat dichter bij elkaar gaan zitten?
Moesten de hoge omes vergaderen?
Nee, 't werd ze te heet onder de voeten.
Wat ze ook beweren, die speelplaats kwam er dankzij meneer Watanabe.
Dat weet de loco-burgemeester ook. Daarom...
Je gaat te ver. Watanabe was alleen...
Onze sectie heeft 't hele project uitgevoerd...
en dat zeg ik heus niet omdat ik bij Parken werk.
Dat is niet waar ik het over heb. -Wind je toch niet zo op.
Ik begrijp hoe je je voelt, maar...
Waarom zou de chef Burgerzaken het klaarspelen 'n speelplaats te bouwen?
Dat gaat in tegen de ambtelijke cultuur.
Dat die speelplaats er is gekomen was toeval, meer niet.
Luister, zonder de verkiezingen had niemand er naar omgekeken.
En als de yakuza niet net rond die plek 'n nachtclub hadden gepland...
was 't niet zo snel bouwrijp gemaakt.
Toch begrijp ik het niet. Hoe zou het toch komen...
dat Watanabe zo plotseling veranderde?
Heel merkwaardig.
Inderdaad, eigenaardig. -Daar zegt u wat.
Achteraf beschouwd krijg ik zelfs de indruk...
dat hij zelf moet hebben geweten van zijn maagkanker. Daarom...
Als ik vragen mag, weet u of uw vader op de hoogte was van zijn ziekte?
Dan had hij 't mij vast wel verteld. -Dat spreekt.
Ik denk dat het voor hem een geluk was dat hij het niet wist.
Kanker is zo goed als 'n doodvonnis. -Ja, maar dan klopt Saito's theorie niet.
Welke theorie?
Sinds 'n maand of vijf was meneer Watanabe een heel ander mens.
Maar over de reden tasten we in 't duister.
Dat was de invloed van 'n vrouw.
Een oude man kan weer helemaal opleven als hij een jonge vriendin heeft.
Hij was verliefd. Zelfs z'n wangen glommen ervan.
Hij had de laatste tijd een verhouding.
Nou snap ik 't. Vandaar die chique hoed. -Ja, die hoed daar keek ik wel van op.
Dat is onmogelijk, chef. -Als je het wilt, is 't mogelijk.
De ijver waarmee hij te werk ging was bijna buitensporig.
Alleen de invloed van een vrouw kan toch niet verklaren...
Toch wel...
Ik begrijp het niet.
Toch waren er momenten...
dat het project werd gehinderd door meneer Watanabe's onorthodoxe ijver.
Hij negeerde de ambtelijke cultuur.
Ik stond versteld dat 'n man met dertig jaar ambtelijke ervaring zoiets deed.
Omdat meneer Watanabe...
Hij had niet met z'n eigen plan bij alle secties moeten gaan leuren.
Logisch dat je dan op lange tenen trapt.
Mijn chef had de smoor in, want hij is verantwoordelijkheid voor parken.
We hebben zelf de nodige projecten.
Alstublieft, die plek is namelijk in zo'n ellendige staat.
Misschien wel, maar parkaanleg is niet zo makkelijk als u 't hier voorstelt.
Dit plan is niet meer dan... -Goed dan.
Ik zal het eerst eens rustig bestuderen.
Toch bezweek de chef Parken ten slotte voor meneer Watanabe's koppigheid.
Mijn chef kon 'm niet langer weerstaan.
Bij ons ging het net zo. Soms wachtte hij dagen op 'n antwoord.
Na een tijdje ging m'n chef hem zelfs ontwijken.
Het was verbazend hoe nederig hij deed tegen 'n ondergeschikte zoals ik.
We konden 't niet langer aanzien. -Wij kregen ook medelijden met hem.
Maar jullie van Financiën hebben hem nog 't meest het leven zuur gemaakt.
Ik weet 't, want ik moest elke dag mee. Twee weken hield je ons aan 't lijntje.
Het spijt me zeer.
Waar ik echt sprakeloos van werd, was die keer toen...
LOCO-BURGEMEESTER
Maar dat was nog niet alles. -Bedoelt u wat daarbinnen is gebeurd?
Dat was nog nooit vertoond, zoals hij de loco-burgemeester trotseerde.
Ik bewonder je enthousiasme voor dat speelplaatsproject, maar...
de indruk bestaat dat je zelf met de eer wilt gaan strijken.
De raad heeft al genoeg andere kwesties.
Wees verstandig en leg dit plan voorlopig in de la.
Ik was dus gisteravond op dat feest, maar die geisha van tegenwoordig...
Er was er één die de hele avond stommetje speelde. Later bleek...
dat ze 'n studente was die bijklust.
Ik verzoek u met klem... Neemt u het nog eens in overweging.
Wat zei je daarnet?
Of u het voorstel voor die speelplaats... Zou u dat opnieuw willen overwegen?
Het is gelukt, dus zijn plan deugde wel. -Welnee, hij was veel te roekeloos.
Het ging dwars in tegen de ambtelijke cultuur.
Toch bekeek de loco-burgemeester het plan opnieuw.
Dat deed hij onder druk van 'n raadslid. Puur toeval.
Jij dicht alles toe aan Watanabe's ijver. Hopeloos sentimenteel.
Dat waag ik te betwijfelen.
Als zijn ijver niet wordt begrepen, dan zie ik 't zwart in.
De wereld is zwart.
Vaak leek het alsof hij alleen nog op de been bleef door voortdurend te werken.
Dat zag u toch ook?
Soms was ik bang dat hij zou instorten.
Ik herinner me dat ik op 'n dag...
Nu herinner ik me ook ineens dat voorval op de bouwlocatie.
Het was de blik in meneer Watanabe's ogen die ik toen opving.
Als van 'n man die naar zijn eigen kinderen kijkt.
Allicht, want die speelplaats was zijn troetelkind.
Dus eigenlijk...
Dat zeg ik al de hele tijd.
Wat ze ook beweren, die speelplaats kwam er dankzij meneer Watanabe.
Welnee. Dat project kwam er omdat de heren politici stemmen nodig hebben.
Op dat niveau kon Watanabe geen enkele rol spelen.
Dat moet je niet te zeggen.
Hij dwarsboomde wel de bouwplannen voor 'n nachtclub van dat syndicaat.
Ben jij dat mannetje van Burgerzaken?
Jou moet ik hebben.
Hou je neus uit onze zaken, opa. -Ik weet niet... Wie bent u eigenlijk?
Dat weet je best!
Ik waarschuw je, laat die plek met rust. Begrepen?
Hé, schei uit met stommetje spelen.
Of wil je soms dood?
Dat is hem, die Watanabe.
Ik begrijp het niet.
Hoe kon die man toch zo plotseling veranderen?
Ik begrijp 't niet.
Hij wist dat hij maagkanker had. Dat weet ik zeker.
Maar...
Nee, weet u... Er schoot me net iets te binnen.
Dit moet u niet pikken. Ze houden u al twee weken aan 't lijntje.
Laat ze eindelijk 's zeggen of er genoeg budget is.
Financiën doet alsof 't hun eigen geld is. En daarbij, ze behandelen u als vuil.
Laat ze maar.
Wordt u dan niet kwaad van zo'n vernedering?
Ik kan me er niet kwaad over maken.
Daarvoor heb ik de tijd niet.
Nu ik dit gehoord heb...
herinner ik me ook een voorval dat...
Wat prachtig...
Echt zo prachtig...
Dertig jaar lang heb ik nooit gekeken naar 'n zonsondergang.
Ach, nu heb ik er geen tijd meer voor.
Hij wist dat hij niet lang meer zou leven. -Nu wordt me alles duidelijk.
Logisch dat hij zo overijverig was en lak had aan alles.
Het was niet meer dan normaal. -Dat zouden wij net zo gedaan hebben.
Wij kunnen ook elk moment sterven.
Hoor 's, souschef...
Ik bedoel... nieuwe chef Burgerzaken.
Chef Burgerzaken! Hoor je wat ik zeg?
Ik ben nog niet eens benoemd.
Waardeloos. Wat heb ik daar nou aan?
Zeg op, Ono! -Rustig nou.
Wat zei je daarnet?
Dat wij in zijn plaats hetzelfde hadden gedaan?
Ohara, zo is het wel genoeg.
Wat hij heeft gedaan, krijgen jullie nooit voor elkaar.
Laat me toch niet lachen. -Meneer Ohara....
Ik hoef geen blad voor de mond te nemen.
Ik heb alleen de avondschool afgemaakt, dus...
tot sectiechef zal ik 't nooit schoppen.
Maar jij, Ono!
Iemand als jij... als jij chef bent... Ach, laat me toch niet lachen.
Vergeleken met Watanabe zijn wij...
We zijn uitschot, dat zijn we.
Hé, dat geldt ook voor jou.
We zijn allemaal uitschot.
Maar zelfs bij de gemeente werken goeie mensen.
Maar als je er een tijd hebt gewerkt, verander je.
Je mag er niet zelfstandig denken. Doe je dat wel, dan val je teveel op.
We kunnen alleen doen alsof we 't vreselijk druk hebben.
Zelfs als we willen zorgen dat ergens in de stad 'n vuilnisbak geleegd wordt...
is alleen het papierwerk al genoeg om die bak te vullen.
En altijd maar stempels.
Puur bedrog om te verhullen dat we op gestolen tijd leven.
Burgers klagen over corruptie in de ambtenarij, maar onze tijdverspilling...
is oneindig veel crimineler.
Luister 's... Ik denk ook wel over die dingen na.
Maar alles verzand in de bureaucratie. Tijd om na te denken blijft er niet over.
Idioot!
Luister toch 's, Ohara.
In die bureaucratie waar niemand iets op eigen houtje klaarspeelt...
heeft meneer Watanabe wat bereikt, ook al vocht hij tegen zijn maagkanker.
Dat is het! Dat bedoel ik nou ook.
Daarom ben ik ook zo kwaad. -Dat bedoel ik.
Meneer Watanabe kreeg niet eens erkenning.
Stel je voor hoe hij zich daaronder moet hebben gevoeld.
Hij werd van de eer beroofd.
Door de loco-burgemeester.
Pas op je woorden.
Ik schiet al vol als ik bedenk hoe hij op die speelplaats stierf, moederziel alleen.
Als ik bedenk hoe 't hem te moede was, dan kan ik me niet inhouden.
Er is 'n agent die dit heeft gevonden op de speelplaats.
Hij wil graag de laatste eer bewijzen.
Bedankt dat u de moeite heeft genomen. Kom binnen.
Gaat u toch even zitten, dan schenk ik voor u in.
U moet weten...
Gisteravond deed ik mijn ronde...
en toen kwam ik langs...
de nieuwe speelplaats.
Daar trof ik...
de overledene.
Het was tien uur. Of, nee...
Bijna elf uur.
Hij zat op een schommel.
Omdat het sneeuwde dacht ik dat 't maar een dronkaard was.
Daardoor..
heb ik m'n plicht verzaakt.
Als ik hem gewoon had meegenomen, zoals ik oorspronkelijk van plan was...
dan was 't misschien anders gelopen.
Vreemd, want... Hij zag er heel gelukkig uit.
Hoe zal ik 't zeggen?
Hij zat zo vol overgave te zingen.
En op 'n merkwaardige manier...
trof het geluid van zijn stem me diep in mijn hart.
Het leven is kort
Omhels de liefde, schoon meisje
Voordat je rode lippen verbleken
Voordat je hartstocht bekoelt
Want een morgen zal er niet zijn
Gisteravond vond ik onder de trap een pakket met mijn naam erop...
met erin zijn spaarbankboekje, stempel en aanvraag voor de pensioenuitkering.
Dus voor hij naar de speelplaats ging...
Wat gemeen. Waarom zei vader niks, terwijl hij wist dat hij kanker had?
Waarom is z'n vriendin niet gekomen? Of had hij helemaal geen vriendin?
Ik ga hard werken, dat zweer ik!
Ik neem 'n voorbeeld aan Watanabe. -Hij mag niet voor niets zijn gestorven.
Ik ga met 'n schone lei beginnen.
Vanaf nu telt 't belang van de burgers.
Hou dit gevoel vast.
Chef, er zijn hier mensen over een lekke riolering in de wijk Kizaki.
Stuur ze naar Publieke Werken.
U moet zijn bij Publieke Werken, aan loket nummer acht.
Kenbo! Yoko!
Komen jullie eten?
EINDE
Vertaling: Geert van Bremen